Browsing Category

Funky Pens

Funky τύποι, συγγραφείς στο είδος, βιδωνουν με το δικό τους κατσαβίδι τις συμβουλές τους!

Funky Pens

5 τρόποι για να πρωτοτυπήσεις στο είδος που γράφεις

13 Οκτωβρίου 2016

Το μεγάλο θέμα όταν γράφεις ένα είδος, είναι να παγιδευτείς μέσα στα δεκάδες κλισέ του. Κάθε είδος, όποιο και αν είναι αυτό, έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά στην plot και είναι αρκετά δύσκολο για έναν συγγραφέα να φύγει από αυτά, ειδικά όταν γράφει το πρώτο του βιβλίο. Θα σου μιλήσω για το contemporary erotica που είναι και το είδος που ξέρω καλύτερα.

Funky Pens

Looking Back – the art of historical research by Hazel Gaynor

6 Οκτωβρίου 2016

Η ιδέα του «The girl from the savoy» αναπτύχθηκε κατόπιν μιας συζήτησης που είχα με τον εκδότη μου για την κοινή μας αγάπη για την δεκαετία του 1920. Με ιντρίγκαρε η ιδέα των πολυτελών, εικονικών ξενοδοχείων εκείνης της εποχής στο Λονδίνο καθώς και η ιδέα ενός καθημερινού κοριτσιού να δουλεύει εκεί και να έχει την πρόσβαση στα δωμάτια όλων των διασήμων -ανθρώπων που θαύμαζε. Αυτό το καθημερινό, εργαζόμενο κορίτσι έγινε η Ντόλι Λέιν, μια καμαριέρα. Την είδα πεντακάθαρα στο μυαλό μου και απόλαυσα την δημιουργία της ιστορίας της. Η Ντόλι είναι ηρωίδα με κότσια. Έχει τα ελαττώματά της, κάνει λάθη, αλλά αρνείται να εγκαταλείψει το όνειρό της για μια καλύτερη ζωή. Αρχικά, ήμουν αναποφάσιστη για το αν ήθελα να διαδραματίσω την ιστορία μου στο Ritz ή στο Savoy. Ζήτησα κι από τα δύο ξενοδοχεία να κάνω την έρευνά μου και ήρθα γρήγορα σε επαφή με την Susan Scott, την αρχειοφύλακα του Savoy. Η Susan δουλεύει στο Savoy για πάνω από είκοσι χρόνια και αν δεν γνωρίζει κάποια λεπτομέρια για το ξεονοδοχείο, τότε σημαίνει ότι δεν αξίζει να μαθευτεί! Ήταν πρόθυμη να με βοηθήσει και αρχικά μου έδωσε κάποιες σημαντικές συμβουλές ως προς το τι να διαβάσω για την ιστορία του ξενοδοχείου. Η βοήθεια στην έρευνα για το ξενοδοχείο και την ζωή του Λονδίνου τη δεκαετία του 1920 από τον Arnold Bennet του Imperial Palace και τη Robert Henrey είναι ανεκτίμητη.

151661-fcx_opt-min

Μετά τις πρώτες μου διορθώσεις και πολλά emails, μετά από μήνες, έκανα το ταξίδι στο Λονδίνο για να γνωρίσω την Susan. Έχοντας γράψει τόσα και έχοντας διαβάσει τόσα βιβλία για την έρευνα, το να βρεθώ μες στο ξενοδοχείο ήταν σουρεαλιστικό. Η Susan απάντησε σε όλες μου τις ερωτήσεις με υπομονή και όχι μόνο μοιραστηκε μαζί μου πολύτιμες πληροφορίες -ορολογίες, κάτοψη, ποιοι διάσημοι έχουν μέινει κατά καιρούς εκεί, πώς ήταν οι στολές και η καθημερινότητα του υπαλληλικού προσωπικού- αλλά ρότεινα τα εκλέρ από λεβάντα από τη Melba Patisserie του Savoy Courtyard, όπου μπορείς να αγοράσεις τα γλυκά που προσφέρονται στο απογευματινό τσάι του ξενοδοχείου. Υπέροχα μικρά πράγματα!

Είμαι πολύ ευτυχής που τελικά κατέληξα στο Savoy. Έμαθα πάρα πολλά για το ξενοδοχείο και τους επισκέπτες του και είναι το ιδανικό πλαίσιο για την ιστορία της Ντόλι. Το παρελθόν είναι ένα συναρπαστικό μέρος για να επισκέφτεσαι κι ελπίζω οι αναγνώστες μου να απολαύσουν το ταξίδι πίσω στη δεκαετία του ’20 με τη Ντόλι και τη Λορέττα και να ανακαλύψουν το πάθος και τη χλιδή της μαγευτικής αυτής εποχής!

The idea for THE GIRL FROM THE SAVOY first developed from a conversation with my editor about our mutual love of the 1920s. I was intrigued by the social scene of London’s iconic hotels during that period, and by the idea of an ordinary working girl having access to the rooms of the famous guests she idolised. That working girl became my character, Dolly Lane, a chambermaid. I saw her very clearly in my mind and loved developing and writing her story. Dolly is plucky heroine. She’s flawed and makes mistakes, but refuses to let go of her hope of a better life.
Initially, I was undecided between setting the novel at The Ritz or The Savoy. I sent speculative enquiries to both and quickly made contact with Susan Scott, archivist at The Savoy. Susan has worked at The Savoy for over twenty years and what she doesn’t know about the hotel’s history frankly isn’t worth knowing! She was incredibly helpful and initially gave me some great recommendations for reading about the history of the hotel. Arnold Bennett’s Imperial Palace and Madeleine Grown Up by Mrs. Robert Henrey were invaluable to me in researching life at the hotel, and in London, in the 1920s.

151661-fcx_opt-min
After my early drafts, and several emails, chapters and months later, I made a trip to London to meet Susan at The Savoy. Having researched and written about the hotel in such detail by then, it was quite surreal to sit in the beautiful lobby talking about my fictional interpretation of such an iconic place. Susan patiently answered all my questions and not only shared invaluable knowledge about the hotel’s history – the layout, terminology, famous guests, staff uniforms and routine – but also recommended the lavender eclairs from Melba Patisserie in the Savoy Courtyard, where you can buy the pastries offered at a Savoy afternoon tea. It’s the little things, you know!
I’m so glad the setting turned out to be The Savoy. I learnt so much about the hotel and its guests and it really is the perfect setting for Dolly’s story. The past is such a fascinating place to visit and I hope my readers will enjoy stepping back into the 1920s with my characters Dolly and Loretta, and discovering all the passion and glamour of that mesmerising era.

Funky Pens

Γιατί οι Beta σε βοηθούν να γράψεις το βιβλίο σου

28 Ιουλίου 2016

via GIPHY

Δε θα σου πω πόσο σημαντικό είναι να έχεις beta reader. Το χει πει η Λίλλυ καλύτερα από εμένα. Εγώ θα σου πω όμως, γιατί σε βοηθούν να γράψεις το βιβλίο σου. Έχοντας μόλις τελειώσει το επόμενό μου, έκανα μία μίνι ανασκόπηση. Ξέρεις, ξάπλα στον καναπέ, με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι και το “The eye of the tiger” να παίζει από πίσω, γιατί ας το παραδεχτούμε, το να τελειώνεις ένα βιβλίο είναι πάντα ένας μικρός άθλος. Αν ειδικά κλαις πάντα στον επίλογο, όπως εγώ, τότε με καταλαβαίνεις.

Funky Pens

Περίληψη: Η λέξη – τρόμος για τους συγγραφείς

9 Ιουνίου 2016

via GIPHY

Αν υπάρχει μία λέξη που μπορεί να τρομάξει τον συγγραφέα, είναι αυτή. Είναι η λέξη που τη λέμε συνήθως ψιθυριστά ο ένας με τον άλλον γιατί αν την πούμε φωναχτά θα πρέπει να τη …γράψουμε.

Παλεύουμε με κατάρες, με τέρατα, με εξωγήινους, ακόμη και με τους χαρακτήρες μας που θέλουν να κάνουν τα δικά τους, όμως η περίληψη είναι η λέξη που μπορεί να ωθήσει τον συγγραφέα σε νευρικό κλονισμό. Θέλω να πω, εδώ σε ρωτάνε τι θέμα έχει το βιβλίο σου και εσύ χάνεις τα λόγια σου και ξεκινάς με το «Να, είναι ο τάδε/η τάδε και …να…» φαντάσου λοιπόν να πρέπει να γράψεις μία ελκυστική περίληψη για να το στείλεις σε εκδοτικό και ύστερα να μπει στο οπισθόφυλλο του βιβλίο σου. Βλέπω καλά; Έχει αρχίσει και σένα να σε λούζει κρύος ιδρώτας; Εκτός και αν είσαι σε εμβρυακή στάση στο πάτωμα και κλαις. Και αυτό έχει συμβεί.

Funky Pens

Μίνι ιστορία των Κόμικς – Μέρος Α’

2 Ιουνίου 2016

Κόμικς (comics) ονομάζουμε μια σειρά διαδοχικών εικόνων που σκοπό έχουν τη διασκέδαση και την ψυχαγωγία. Πήραν το όνομά τους από τις πρώτες εικονογραφημένες ιστορίες που είχαν καθαρά κωμικό χαρακτήρα. Χωρίζονται δε σε δύο κατηγορίες :

Α) τα κόμικ στριπς (comic strips) με τα οποία πραγματοποιείται η αφήγηση μιας ιστορίας σε τρία ή τέσσερα καρέ, πρόκειται δηλαδή για μια ιστορία μικρής έκτασης. Αυτή η κατηγορία κόμικ συναντάται κυρίως στις εφημερίδες, μέχρι και σήμερα.

Β) τα βιβλία κόμικς (comic books) τα οποία αφηγούνται μεγαλύτερες ιστορίες είτε περιοδικά (εβδομαδιαία, μηνιαία κλπ.) είτε εφ’ άπαξ (βιβλία).

Όλοι οι ιστορικοί-μελετητές αναγνωρίζουν πως το πρώτο μοντέρνο, ολοκληρωμένο κόμικ κυκλοφόρησε το 1826 με τίτλο ‘The Glasgow looking glass’. Είναι ένα σατυρικό κόμικ στριπ για την πολιτική κατάσταση της Βρετανίας την εποχή εκείνη. Έχει όλα τα στοιχεία που συναντούμε και σήμερα στα κόμικς. Εικόνες διαδοχικές με τη χρήση γραπτού λόγου και κωμικά στοιχεία μέσω του αστείου διαλόγου και των ηρώων που παρουσιάζονται καρικατούρες των πραγματικών προσώπων.

Το πρώτο κόμικ με τον ίδιο πρωταγωνιστή ήταν το ‘Ally sloper’s half holiday’ που ξεκίνησε να κυκλοφορεί σε εβδομαδιαία βάση το 1867.

Στην Αμερική στα τέλη του 19ου αιώνα κυκλοφόρησαν τα ‘Hogan’s alley’ κα το ‘Yellow kid’ που έθεσαν τους απόλυτους όρους του κόμικ στριπ, λόγω της τεράστιας απήχησής τους.

Το μεγάλο εμπορικό ξέσπασμα όμως έγινε τις δεκαετίες του ‘20 και του ‘30. Η  εμφάνιση του Τintin στο Βέλγιο έγινε πανευρωπαϊκή επιτυχία. Ήταν το πρώτο κόμικ που έσπασε τα σύνορα του κράτους δημιουργίας του. Ο Τintin λατρεύτηκε από παιδιά κ εφήβους, κάτι που έκανε τις εταιρίες και τους δημιουργούς να στραφούν σε αυτό το αναγνωστικό κοινό. Ένα αναγνωστικό κοινό το οποίο στις σελίδες των κόμικς βρήκε ένα μέσο που βοηθούσε τη φαντασία τους να ταξιδεύει, μέσα από τα έντονα χρώματα και τη γρήγορη αφήγηση της ιστορίας. Ένα κοινό που όταν αγαπούσε έναν ήρωα τον ακολουθούσε πιστά και φανατικά στις περιπέτειές του.

Η επανάσταση όμως έγινε το 1938 στην Αμερική. Τότε κυκλοφόρησε το Action Comics #1 με έναν πρωτοεμφανιζόμενο ήρωα, ο οποίος θα δημιουργούσε ένα νέα είδος κόμικ. Το υπερηρωικό κόμικ ( superhero comics). O ήρωας αυτός ήταν ο Superman και θα λατρευόταν από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Με τον superman τα κόμικς έγιναν η απόλυτη πηγή επιρροής στην pop κουλτούρα, από τον κινηματογράφο μέχρι την ένδυση.

Στα επόμενα κείμενα θα ασχοληθούμε με αυτό ακριβώς το είδος κόμικς. Θα μιλήσουμε για τις εποχές του, τους ήρωες του, τους καλλιτέχνες που το επηρέασαν και θα αναλύσουμε για ποιο λόγο είναι τόσο αγαπητό μέχρι τις μέρες μας.

Funky Pens

Αν το βιβλίο ήταν ψωμί, η έρευνα είναι το προζύμι.

26 Μαΐου 2016

Αγαπώ το ψωμί, κυρίως αυτό των φούρνων με ξύλο. Η παρασκευή του εκεί γίνεται τόσο μελετημένα και προσεκτικά, που δεν μπορείς παρά να διακρίνεις τη διαφορά και την ποιότητα στη γεύση. Έτσι συμβαίνει και με τα βιβλία.

Αν το βιβλίο ήταν ψωμί, η ιδέα για την ιστορία είναι το δημητριακό που θα χρησιμοποιηθεί. Όπως υπάρχουν το σιτάρι, το καλαμπόκι, το κριθάρι, έτσι υπάρχουν και λογοτεχνικές κατηγορίες στις οποίες θα ενταχθεί το βιβλίο (κοινωνικό, αισθηματικό, αστυνομικό, φαντασίας κλπ). Η μαγιά είναι τα βασικά εργαλεία που έχει ο συγγραφέας στα χέρια του, για να στήσει την ιστορία του, να τη φουσκώσει, να της δώσει μια επιθυμητή μορφή. Είναι οι χαρακτήρες, ένα στήσιμο τύπου αρχή – μέση- τέλος, στο τάδε σημείο η κορύφωση, εκεί η ανατροπή, κοντά στο τέλος η εξιλέωση… Ένα ψωμί όμως είναι ξεχωριστό, έχει αισθητή διαφορά στη γεύση, όταν εμπεριέχει μια καλά δουλεμένη ουσία: το προζύμι. Έπιασες τον παραλληλισμό;

Funky Pens

Consistency

19 Μαΐου 2016

Υπάρχουν κάποιες ελληνικές λέξεις που δεν μεταφράζονται επακριβώς σε άλλες γλώσσες. Ενίοτε, συμβαίνει και το ανάποδο. Για παράδειγμα, η λέξη consistency. Ετυμολογικά ορίζεται ως «συνοχή, συνέπεια, σταθερότητα, πυκνότητα», αλλά καμία από τις εκδοχές αυτές δεν με καλύπτει ως ακριβές αντίστοιχο της πεμπτουσίας της λέξης. Consistency είναι κάτι που βιώνεται, δεν εξηγείται, είναι κάτι που υπηρετείς πιστά από την προσωπική σου ζωή, σε όλους τους τομείς, έως και το χαρτί στο οποίο γράφεις. Μ’ αυτό το τελευταίο θα ασχοληθώ καθώς, αν και ρομαντική όσον αφορά στη συγγραφή, στο θέμα της συνέπειας δεν υπάρχουν περιθώρια ελιγμού στο μυαλό μου.

Funky Pens

CAPTAIN AMERICA: CIVIL WAR

12 Μαΐου 2016

via GIPHY

Με αφορμή την ταινία CAPTAIN AMERICA: CIVIL WAR, ας ρίξουμε μία ματιά στο ομότιτλο comic, το οποίο αποτελεί την πηγή έμπνευσης.

Το Civil War κυκλοφόρησε το 2006 κι ολοκληρώθηκε το 2007, σε επτά (7) συνολικά τεύχη. Δημιουργοί του είναι ο συγγραφέας  Mark Millar και ο σκιτσογράφος Steve Mcniven. Παράλληλα με την 7τευχη ιστορία, όλοι οι τίτλοι της Marvel Comics, ασχολήθηκαν με το θέμα του ‘εμφυλίου πολέμου’, δίνοντας μας τις σκέψεις των έμμεσων πρωταγωνιστών. Το motto της σειράς ήταν ‘whose side are you on’.

H αμερικάνικη κυβέρνηση αποφασίζει να θέσει προ των νομικών ευθυνών τους, τούς υπερήρωες. Γι αυτό το λόγο ψηφίζει την υποχρεωτική καταγραφή τους και την αποκάλυψη της μυστικής τους ταυτότητας στις κυβερνητικές αρχές. Όσοι αρνηθούν, κηρύσσονται  παράνομοι και διώκονται για να συλληφθούν. Η καταγραφή αυτή διχάζει τους υπερήρωες. Οι μισοί τάσσονται, με επικεφαλής τον Iron Man, υπέρ αυτής για λόγους εθνικής και κοινωνικής ασφάλειας. Οι άλλοι μισοί τάσσονται στο πλευρό του Captain America, που μιλά για παραβίαση των πολιτικών τους ελευθεριών. Η ιδεολογική αυτή διαμάχη οδηγεί τους υπερήρωες σε φυσική σύγκρουση στο κέντρο της Νέας Υόρκης , με τεράστιες καταστροφές κτιρίων και θανάτους αμάχων. Ο Captain America συνειδητοποιώντας το μέγεθος της καταστροφής, κηρύσσει παύση του πυρός και παραδίδεται στην κυβέρνηση που τον συλλαμβάνει.

Funky Pens

Τέλος: Μία λέξη, δεκάδες συναισθήματα

5 Μαΐου 2016

Θα πίστευε κανείς πως όταν γράφεις την λέξη με τα πέντε γράμματα, είσαι ο πιο ευτυχισμένος συγγραφέας στον κόσμο όλο. Τόσα ξενύχτια, έρευνα, γράψιμο, επιτέλους φτάνουν στο τέλος τους. Σωστά; Λάθος.

Ποιος είπε άλλωστε πως εμείς οι συγγραφείς στέκουμε καλά στα μυαλά μας; Όσο πλησιάζεις προς την ολοκλήρωση του βιβλίου σου, τόσο πιο περίεργα αισθάνεσαι. Ειδικά αν δεν είναι σειρά, σε πιάνει μία μελαγχολία τύπου δε θέλω να τους αφήσω, περνάμε τόσο ωραία μαζί και άλλα τέτοια μελοδραματικά. Προσωπικά μπορεί να κάνω και μία- δύο βδομάδες να γράψω τον επίλογο. Το τρενάρω όσο μπορώ μέχρι να είμαι έτοιμη να τους αποχαιρετήσω. Βέβαια, όταν μιλάμε για το βιβλίο σου, το δικό σου τέλος είναι η δική τους αρχή. Το έργο φεύγει από σένα, όμως τίποτα δεν τελειώνει. Αντίθετα, τώρα αρχίζει. Θα κάνει το ταξίδι του στους εκδοτικούς για να βρεθεί στα χέρια των αναγνωστών και όλα αυτά τα ωραία. Που, μεταξύ μας, μας ακούγονται κάτι σαν λόγια παρηγοριάς όταν κλαίμε γοερά πάνω από το πληκτρολόγιο και αρνούμαστε να γράψουμε το «Τέλος».

Funky Pens

Τα tips της Τατιάνας για να συγκεντρωθείς πιο εύκολα!

28 Απριλίου 2016

via GIPHY

Μερικοί λένε πως το πιο δύσκολο είναι να κάτσεις να γράψεις. Άλλοι, πως είναι το πιο εύκολο. Γενικά, άκρη δε βγάζεις. Το σίγουρο είναι πως ένα από τα πιο δύσκολα, είναι να συγκεντρωθείς να γράψεις. Ξέρεις, είναι εκείνη η στιγμή που βλέπεις την άνοιξη έξω και κάθεσαι και φτιάχνεις τραγούδια από τις μελωδίες τιτιβισμάτων των πουλιών, ενώ έχεις αφήσει τους ήρωες σου σε κρίσιμη στιγμή. Αυτό που το ταξίδι ενός χνουδιού προς το πάτωμα είναι τόσο συναρπαστικό όσο και ένα extreme sport. Τα ξέρω, τα έχω ζήσει και έχω κλάψει γι’ αυτά. Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως το πιο κατάλληλο άτομο να σου μιλήσει για τη συγκέντρωση, ή καλύτερα την έλλειψη αυτής, είμαι εγώ. Ήρθε η ώρα να μεταλαμπαδεύσω τη σοφία μου και να σου πω μερικά tips που έχω δοκιμάσει και αποδίδουν, ώστε να τελειώσεις μία ώρα γρηγορότερα το βιβλίο σου.