Monthly Archives

Νοεμβρίου 2016

Have a screw

In media res

15 Νοεμβρίου 2016

Αγαπημένη, ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ μέθοδος αλλά λίγο να σου βγάλει το λάδι.

Have a screw

Flashback δεν έχουν μόνο στις ταινίες;

11 Νοεμβρίου 2016

via GIPHY

Ναι, αγαπητέ μου screwtter. Αυτή η ερώτηση ήταν η αφορμή να γράψω αυτό το υπέροχο άρθρο για τα flashbacks.

Αν έχεις διαβάσει «ΧΩΡΙΣ ΣΚΗΝΗ» και «Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΣΕ ΤΑ ΜΠΛΟΥΖ» θα ξέρεις ότι είμαι φαν των flashbacks.

Μόνο που ο περισσότερος κόσμος δεν τα βρίσκει και τόσο συναρπαστικά. Γιατί; Γιατί μπορεί να είναι δυσνόητα, μπερδευτικά και ίσως, ο αναγνώστης σου να μην έχει όρεξη να κρατάει ημερολόγιο με το πότε έγινε το ένα και πότε το άλλο. Άλλωστε, αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η πλοκή που τρέχει τώρα κι όχι τότε. Δεν είναι απαραίτητα, δεν είναι ότι δεν μπορείς να ζήσεις κι εσύ χωρίς αυτά, να τα λέμε, οπότε αν είναι να είσαι αγύριστο κεφάλι σαν κι εμένα και να θέλεις σώνει και καλά να τα βάλεις, τότε πρέπει να προσέξεις τα εξής:

  1. ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΦΛΑΣΜΠΑΚ: Ναι, πρέπει να το κάνεις απόλυτα κατανοητό. Εν ανάγκη με ημερομηνία, αλλαγή γραμματοσειράς και ξεχωριστό κεφάλαιο.
  2. ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΣΟΥ ΠΡΩΤΑ: Τώρα αυτό είναι tricky. Αν έχεις λίγα περιστατικά που θέλεις να βάλεις σε flashbacks, τότε καλό είναι να μην ξεκινήσεις με αυτά και κυρίως να γνωρίζεις ποιο είναι το κατάλληλο σημείο να διακόψεις την τρέχουσα ιστορία για να τα βάλεις εμβόλιμα. Αν όμως, έχεις ιστορία ολόκληρη, τότε η δική μου εμπειρία λέει, ξεχωριστές ενότητες [εν ανάγκη και κεφάλαια] που θα μπαίνουν με σωστή διαδοχή στα κεφάλαια της τρέχουσας ιστορίας. Να θυμάσαι πάντα ότι το flashback σου δεν είναι η κύρια πλοκή σου και πρέπει να διηγηθείς σε αυτά μόνο τα απαραίτητα.
  3. ΚΑΝΤΑ ΝΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΦΥΣΙΚΑ: Κι όμως, δεν σου έχει τύχει να είσαι στο δρόμο για τη δουλειά και ένα ερέθισμα να σου προκαλέσει μία ανάμνηση; Στο μυθιστόρημα είναι λίγο πιο στοχευμένο αυτό. Ο ήρωας μπορεί κι αυτός με τη σειρά του να δει κάτι, να μυρίσει ή να ακούσει και να τον κάνει να θυμηθεί κάτι. Αυτό το κάτι όμως που θα θυμηθεί πρέπει να έχει ΣΚΟΠΟ στην ιστορία σου. Αλλιώς καλύτερα να μην το βάλεις.
  4. ΒΡΕΣ ΤΟ ΕΝΑΥΣΜΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΤΩΡΑ: Αυτό βέβαια στην περίπτωση που τα flashbacks σου είναι ενσωματωμένα στο κείμενο. Όπως στην περίπτωση που ακούσει ένα τραγούδι που να του θυμίσει κάτι σημαντικό που πρέπει να διηγηθείς, έτσι και και μία χειρονομία ίσως επαναφέρει τον ήρωά σου στην τρέχουσα πλοκή.
  5. ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ FLASHBACK: Τι εννοώ; Έστω ότι ο ήρωας πεθαίνει στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Τότε είναι πολύ πιθανό σχεδόν ολόκληρο το κείμενό σου να είναι ένα γιγαντιαίο flashback. Και πάλι πρέπει να είναι σαφές ότι είναι ακριβώς αυτό: flashback.

Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν, κανείς δε θα σου πει να μην το κάνεις ή να το κάνεις. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία παρά μόνο το να είναι κατανοητό και καλογραμμένο το κείμενό σου. Και μην ξεχνάς, βασική ερώτηση όταν θελήσεις να βάλεις flashbacks, είναι μία: Το έχει ανάγκη η ιστορία μου αυτό;

 

Giveaways

Κλήρωση: ΚΑΡΔΙΑ ΑΠΟ ΠΕΤΡΑ

10 Νοεμβρίου 2016

Οι Εκδόσεις Διόπτρα και το Screw The Plot προσφέρουν 2 αντίτυπα του «Καρδιά από πέτρα» του Simon Scarrow. 

ΚΑΡΔΙΑ ΑΠΟ ΠΕΤΡΑ

1938: Τρεις νέοι περνούν ένα ειδυλλιακό καλοκαίρι στη Λευκάδα, μακριά από τον πολιτικό αναβρασμό της Ευρώπης. Ο Πέτερ που έχει έρθει στο νησί από τη Γερμανία μαζί με τον πατέρα του, ο οποίος διευθύνει μια αρχαιολογική ανασκαφή, γίνεται φίλος με τον Αντρέα και την Ελένη που ζουν στη Λευκάδα. Όταν ξεσπά ο πόλεμος και ο Πέτερ αναγκάζεται να φύγει, δίνουν την υπόσχεση ότι θα ξανασμίξουν.
1943: Ο πόλεμος έχει πια εξαπλωθεί και στην παραδεισένια Λευκάδα. Ο Αντρέας και η Ελένη έχουν ταχθεί με τις δυνάμεις των ανταρτών που αντιστέκονται στη γερμανική εισβολή. Ο Πέτερ έχει επιστρέψει, αυτή τη φορά ως καλά πληροφορημένος αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών του εχθρού, και γι’ αυτό θανάσιμα επικίνδυνος…

Ένας νικητής θα κληρωθεί από το Facebook κι ένας από το Twitter! Για να πάρεις μέρος στην κλήρωση από το Facebook χρειάζεται μόνο:

  1. Να κάνεις like στη σελίδα του Screw The plot στο Facebook
  2. Να κάνεις share το post της κλήρωσης

Κι αν είσαι Twitter person:

  1. Follow το Screw The Plot
  2. Retweet.

Η κλήρωση θα διαρκέσει μέχρι την Παρασκευή 18/11/2016. Οι νικητές θα ανακοινωθούν με post και tweet. Μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας για τα στοιχεία τους και την παραλαβή των αντιτύπων τους μέχρι τις 20/11/16 και ώρα 20:00.

Bookshelf

Όταν θα δεις τη θάλασσα του Στέφανου Δάνδολου

4 Νοεμβρίου 2016

Αναδημοσίευση από bookcity.gr

«Υπάρχουν δύο ειδών ιστορίες: Αυτές που προκύπτουν αναίτια από κάποιο γύρισμα της τύχης και εκείνες που τις γεννάει το παρελθόν»

Τα βιβλία του Στέφανου μετράνε για μένα σαν milestones. Πρώτο ήταν «Ο Τελευταίος Κύκνος». Το βιβλίο που σημάδεψε τη σχέση μου με τον χώρο των εκδόσεων. Μετά από λίγα χρόνια υπήρξε ένας μικρός σταθμός με το «Έρως 13» κι ακολούθησε το 2013 «Η χορεύτρια του Διαβόλου» που με πήρε και με σήκωσε. Φέτος, τρία χρόνια αργότερα, έχοντας περάσει το στάδιο ησυχίας του, έρχεται και ταράζει και πάλι τα νερά με το «Όταν θα δεις τη θάλασσα».

Κι ομολογώ ότι έκανε και πάλι το θαύμα του. Όχι πως είχα κάποια αμφιβολία γι’ αυτό, αλλά όσο να ‘ναι, όταν επιβεβαιώνεται το ένστικτό σου, χαίρεσαι λιγάκι. Θα πω λίγα λόγια για το βιβλίο, καθώς είναι ένα ταξίδι γεμάτο εκπλήξεις. Η Μαργαρίτα, είναι γυναίκα του Βρετανού διπλωμάτη Τόμας Έργουιν. Ζει μια ζωή πλουσιοπάροχη και βαρετή. Άλλωστε το 1886 η θέση της γυναίκας στην κοινωνία δεν είχε αποκτήσει τον χαρακτήρα που έχει σήμερα. Μέχρι που θα γνωρίσει στο πρόσωπο του Τσαρλς Φαραντέι τον έρωτα της ζωής της. Ο Τσαρλς έχει έρθει στην Ελλάδα κατόπιν πρόσκλησης του Τόμας για να φτιάξει τη σιδηροδρομική γραμμή. Ένας έρωτας θυελλώδης και παράνομος εκτυλίσσεται στην πολιτική σκηνή του πρωτοσύστατου ελληνικού κράτους. Σε ένα αφηγηματικό άλμα κάποια χρόνια μπροστά το 1919 συναντάμε τη Δωροθέα που φροντίζει για έναν άγνωστο ασθενή, και παράλληλα κοιτά προς τη θάλασσα περιμένοντας κάποιον. Οι ιστορίες δύο γυναικών κινούνται σχεδόν ταυτόχρονα. Ο αναγνώστης μένει να ανακαλύψει τι συνδέει τις ηρωίδες και τους χαρακτήρες του μυθιστορήματος.

Ο Στέφανος έχει χαρακτηριστικό τρόπο γραφής. Έχει τον τρόπο να σε βάζει μέσα στην ιστορία, με το δικό του ρυθμό, με το δικό του στιλ. Έχω προσπαθήσει πολλές φορές να βρω τρόπο να παρομοιάσω το στυλ του με κάτι και το μόνο που μου έρχεται στο νου πάντα είναι η δαντέλα. Μια δαντέλα όμως φτιαγμένη με το πυροσφύρι, από ατσάλι. Έχει τον τρόπο να σου κεντήσει με τα ποιο όμορφα χρώματα τις εικόνες που θέλει να σου δώσει αλλά τα συναισθήματά που σου προκαλούν κόβουν σα μαχαίρι. Μέσα στο μυθιστόρημα θα βιώσεις έρωτα -εντάξει, λογικό καθώς οι κεντρικοί πρωταγωνιστές ερωτεύονται- αλλά και πόνο, πολύ πόνο, αισιοδοξία, απογοήτευση, ελπίδα, αγωνία, ω, πολλή αγωνία και στο τέλος θα νιώσεις μια πικρόγλυκη κάθαρση.

Προσωπικά βρήκα τη Μαργαρίτα αντάξια των ηρωίδων της εποχής της. Ένα κράμα της Τζο Γουάιλντ και της Τζέιν Έιρ. Ένα κορίτσι -μια γυναίκα τότε- που δεν ξέρει τι να κάνει με τη ζωή της και ταυτόχρονα, σπάει τα δεσμά και τη ζει στο άκρο. Η Μαργαρίτα έχει πολλά στοιχεία από τις ηρωίδες της εποχής της. Το κυριότερο όμως, είναι μια φεμινιστική φωνή σε μια εποχή που προσπαθούσαν να καταπνίξουν τέτοιου είδους «εξάρσεις». Η Μαργαρίτα είναι κλασική ηρωίδα, κι ας είμαστε στο 2016, γιατί είναι η κάθε μία από εμάς. Είναι η γυναίκα που ξέρει ότι θέλει παραπάνω, ξέρει ότι αξίζει παραπάνω και απλώνει το χέρι της. Με φόβο καρδιάς, με πείσμα, με δύναμη. Οι δύο πυλώνες της ζωής της, ο Τόμας και ο Τσαρλς δε βρίσκονται εκεί, μόνο για το ερωτικό ενδιαφέρον της Μαργαρίτας. Απλώνουν μπροστά στα μάτια μας ένα χαλί με τις εικόνες της εποχής, μας πηγαίνουν βόλτα σε μιαν Ελλάδα που μόνο ο Στέφανος Δάνδολος έχει το χάρισμα να μπορεί να μας απεικονίσει. Ο Τόμας και ο Τσαρλς είναι δύο διαφορετικά μονοπάτια και παρόλο που συναντώνται για λίγο, ενώνονται, μετά πρέπει να αποφασίσεις μόνος σου ποιο θες να πάρεις. Τα χαρτιά τους είναι απλωμένα, ξέρεις τι να περιμένεις. Όλα είναι στο χέρι σου.

Το βιβλίο μπορεί να είναι τοποθετημένο 130 χρόνια πίσω, αλλά τα μηνύματα δε θα μπορούσαν να είναι πιο ηχηρά. Ίσως εξαιτίας της εποχής που διανύουμε. Η πολιτική σκηνή που εκτυλίσσεται μέσα από τα λόγια του συγγραφέα, σε φέρνουν αντιμέτωπο με την πολιτική σκηνή του σήμερα και δεν είναι εφικτό να μην κάνεις τη σύγκριση ή να μην αναλογιστείς γρήγορα πώς 130 χρόνια μετά, η χώρα έφτασε στην σημερινή κατάσταση. Κι εδώ είναι που ο Στέφανος Δάνδολος κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να σε φέρνει στην άκρη του καθίσματός σου. Ναι, μπορεί το βιβλίο να είναι 650 σελίδες αλλά φεύγει, ξεγλιστράει μέσα από τα δάχτυλά σου. Μπορεί να την ξέρεις την Ιστορία, να ξέρεις τα γεγονότα. Η αφήγηση όμως του συγγραφέα σε κάνει να τα δεις από μιαν άλλη οπτική. Σχεδόν, θριλερική.

Μπορεί να περιμέναμε 3 χρόνια για το καινούριο μυθιστόρημα του Στέφανου Δάνδολου, αλλά άξιζε κάθε μέρα αναμονής. Άκουσέ με, κάθισε σε μία ωραία, αναπαυτική πολυθρόνα, έχε το ζεστό σου τσάι μαζί και αφέσου στα χέρια του για ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή. Γιατί μόλις το διαβάσεις, θα έχεις αφήσει κι ένα κομμάτι σου εκεί.