Monthly Archives

Μάρτιος 2016

New Screws

O James Patterson δωρίζει άλλα $1,75 εκατομμύρια σε βιβλιοθήκες

31 Μαρτίου 2016

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο Τζέιμς Πατερσον δωρίζει 1,75 εκατομμύρια δολλάρια σε επαρχιακές σχολικές βιβλιοθήκες της Αμερικής. Η καμπάνια του «Patterson’s School Library Campaign» μαζί με το «Reading Club» της Scholastic, έδωσε σε εκατοντάδες σχολεία δωρεές από 1000$ μέχρι 10.000$. Επίσης, ο συγγραφέας έχει δώσει εκατομμύρια σε δωρεές σε ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία και σε προγράμματα αναγνωσιμότητας. Όπως ο ίδιος έχει πει σε δήλωσή του: «η ανάγνωση παίζει ζωτικό ρόλο στις ζωές των παιδιών».

Ο Τζέιμς Πατερσον είναι σύμφωνα με το Forbes, ο πλουσιότερος συγγραφέας του κόσμου. Έχει γράψει 161 βιβλία μέχρι σήμερα και έχει ξεπεράσει πολλούς γνωστούς συγγραφείς. Δεν τα γράφει όλα μόνος του, έχει ομάδες πια που τον βοηθάνε σε αυτό και απ’ ό,τι φαίνεται, χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του για καλό.

Πηγή: cbsnews.com

Have a screw, New Screws

Νέος και εικονογραφημένος Χάρι Πότερ κυκλοφορεί τον Οκτώβριο!

31 Μαρτίου 2016

Για την κυκλοφορία του εικονογραφημένου Harry Potter and the Sorcerer’s Stone είμαστε ενήμεροι. Φέτος όμως ακολουθεί και η συνέχεια! Το Harry Potter and the Chamber of Secrets θα κυκλοφορήσει στο εξωτερικό στις 4 Οκτωβρίου 2016. Την εικονογράφιση κάνει ο βραβευμένος Jim Kay. Όπως λέει κι ο ίδιος στο Pottermore, η Ερμιόνη είναι σχεδιασμένη βάσει της ανιψιάς του, ο Ντάμπλντορ σε έναν φίλο που δεν είναι πια μαζί μας. Μιλά τρυφερά για το έργο του στο σύντομο βιντεάκι. Φτιάχνει μοντέλα γιατί τα χρειάζεται προκειμένου να απεικονίσει σωστά αυτό που έχει στο μυαλό του και το αποτέλεσμα είναι, όπως λεν κι οι Άγγλοι, breathtaking. Μέχρι λοιπόν την κυκλοφορία της εικονογράφισης του δεύτερου τόμου της αγαπημένης σειράς, να, μερικές εικόνες…

enhanced-11959-1459283998-8_opt-min

Have a screw

The Ideal Reader: Το μεγάλο ξεκαθάρισμα

29 Μαρτίου 2016

Ναι, γεια σας, συγγραφέας. Χάρηκα!

Χάρηκα. Έτσι θα το πάμε τώρα; Θα λέμε τα αυτονόητα; Θα είμαι ειλικρινής. Για πολύ καιρό δεν καταλάβαινα την ερώτηση. Τι πάει να πει «για ποιον γράφω’»; Να το πάμε πάλι από την αρχή;

Ας το πάμε, λοιπόν, από την αρχή.

Σίγουρα γράφουμε γιατί μας αρέσει και μας γεμίζει. Οκ μέχρι εδώ. Ιδανικά θα θέλαμε να είναι το επάγγελμά μας. Αν, όμως, δεν εκδιδόμασταν, θα ήταν άραγε ολοκληρωμένη η διαδικασία; Όχι. Ακόμα κι αυτός που το αρνείται πιο πεισματικά απ’ όλους, γράφει γιατί θέλει να διαβαστεί. Και στο πίσω μέρος του μυαλού υπάρχει πάντα ο Αναγνώστης *σάλπιγγες εξ ουρανών* *ναι, αυτός με κεφαλαίο Α που μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε, οπουδήποτε*.

Have a screw

Beta Readers. Δεν τρώγονται με τίποτα!

25 Μαρτίου 2016

Οκ, beta readers. Ένα από τα σημαντικότερα λάθη που έχω κάνει όσο καιρό γράφω.Έδινα το πόνημα στη μητέρα μου -που δε το διάβαζε- και περίμενα αντικειμενική άποψη. Το έδινα μετά στο αγόρι μου -που το διάβαζε- και περίμενα αντικειμενική άποψη. Και την είχα: «Αγάπη μου είναι τέλειο, είναι best seller». Φυσικά. Τι άλλο θα μπορούσα να γράφω πέρα από best sellers. Τέλος, το έδινα και στη βιβλιοφάγο θεία μου -που το διάβαζε δύο φορές- και δεν έβρισκε ούτε ένα λάθος.  Και μετά ξέρουμε πώς πάει, απορρίψεις, κλάματα, σκίζουμε τα πονήματα, φωνάζουμε ότι είμαστε ένα τίποτα γιατί ταλέντο δεν υπάρχει, αλλά βαράει κι ο εγωισμός πίσω, φάση «Σόρρυ κιόλας αλλά πώς είναι δυνατόν να μην αρέσει το μυθιστόρημά μου; ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΜΟΥ;» *hair flip*

Ταυτίζεσαι;
Νομίζω ότι παραταυτίζεσαι. Μάλιστα είμαι τόσο σίγουρη  κατέχεις την πλήρη εικόλνα που διαβάζεις το άρθρο κρυφά από την κολλητή σου για να μη γίνει κανάς χαμός εκεί μέσα!
Interrogation Room

Ο Γιώργος Δ. Λεμπέσης στο Interrogation Room

22 Μαρτίου 2016

Γιώργος Δ. Λεμπέσης, το όνομα, συγγραφέας παιδικών βιβλίων η ειδικότητα! Ξεκίνησε από το βιβλίο «ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΤΖΙΝΑΣ» στις Εκδόσεις Παπαδόπουλος και προχώρησε με την «ΨΑΡΟΣΟΥΠΑ» στις Εκδόσεις Ψυχογιός. Έκτοτε, η Ψαρόσουπα απέκτησε συνέχειες, ο Γιώργος βρήκε κι άλλους ήρωες να του τριβελίζουν το κεφάλι, όπως το «ΜΙΚΡΟ ΑΛΦΑ» και το «Θ’ ΑΒΓΟ» και η τελευταία του επιτυχία «ΑΝΩΗΡΩΕΣ«. Είδε τους ήρωές του να ζωντανεύουν στο θέατρο, γνώρισε παιδιά ταξιδεύοντας στην Αφρική με την Action Aid και συνεχώς γράφει καθώς η φαντασία του οργιάζει -πάντα με έναν υπέροχο τρόπο που μας θυμίζει πώς να παραμείνουμε παιδιά.

  • Πάνω-κάτω πόσες φορές σιχτιρίζεις όταν έχεις writer’s block;

Εννοείς, πόσες φορές το λεπτό; Το δευτερόλεπτο; Κοίτα, η διαδικασία είναι απλή και πάντα η ίδια. Όταν δε βγαίνουν οι λέξεις και το κείμενο δεν πάει πιο κάτω, στην αρχή υπάρχει ένας ελεγχόμενος εκνευρισμός. Όμως υπάρχει μια σχετική ωριμότητα που δε σου επιτρέπει να θυμώσεις. Το ανέχεσαι. Λίγο μετά αρχίζει η φαγούρα. Θυμώνεις πιο πολύ και ξεχνάς το επίπεδο και τη θέση σου. Στη συνέχεια θυμώνεις κι άλλο και ξεχνάς ότι ασχολείσαι με την λογοτεχνία. Ανακαλύπτεις νέες λεξούλες που δεν μπορούν να ειπωθούν εδώ. Μετά απογοητεύεσαι, τα βάζεις με τη μοίρα, νιώθεις άχρηστος, αισθάνεσαι πως το τίποτα είναι δέκα φορές καλύτερο από εσένα και γενικά έχεις ανοίξει μια τρύπα και περιμένεις το τέλος. Αντί αυτού όμως και για έναν μαγικό λόγο, έρχεται η συνέχεια που έψαχνες. Και τότε λες, εδώ ήσουνα; Γιατί με άφησες να πέσω στα τάρταρα κακούργα έμπνευση που όμως τόσο σ’ αγαπώ; Εντάξει, δε το λες και παράνοια, αλλά, προς Θεού, δεν είμαστε και φυσιολογικοί εμείς οι σουρεαλιστές!

Have a screw

Και τελικά, χρειάζομαι ΚΑΙ σκαλέτα;

18 Μαρτίου 2016

[η φώτο αντιπροσωπεύει τις υπέροχα χτενισμένες σκαλέτες μου]

Ιδέα δεν έχω όταν πάω να ξεκινήσω μυθιστόρημα. Εγώ να σου πω. Αμέ. Ιδέα. Ι-Δ-Ε-Α. Οκ, ναι, ξέρω τα 5 βασικά στοιχεία που είπαμε νωρίτερα [εισαγωγή, άνοδος, κλιμάκωση, πτώση & λύση]. Ξέρω, διάβολε και το δόλωμα! Και; Τώρα πώς το χτίζουμε αυτό;

Λένε ότι οι σκαλέτες βοηθάνε. Λένε ότι οι σκαλέτες σου δίνουν έναν μπούσουλα. Και να σου πω κάτι; Όσες φορές ξεκίνησα χωρίς σκαλέτα ξέρεις τι έγινε; Στα μισά σταμάτησα για να φτιάξω σκαλέτα. Πίσω Γιάννη τα καράβια. Και αφού συνέχισα βάσει της σκαλέτας το μισό πρώτο κείμενο ήταν για πέταμα.

Κι όλο αυτό το λέμε «μια τρύπα στο νερό».

Have a screw

Το πιο βαρετό πράγμα στο γράψιμο είναι το… γράψιμο!

15 Μαρτίου 2016

Εντάξει, δε θα κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου. Ξυπνάω το πρωί, έχω φτιάξει τον καφέ μου, έχω ανοίξει τα παράθυρά μου και το word περιμένει στην οθόνη μου για να μεγαλουργήσω.

Καιαιαι ανοίγω το Facebook.

And the world falls apart, που λέν κι εδώ στα Δουβλίνα. Γιατί πώς θα γίνει; Να μην τσεκάρω τι γίνεται στην επικαιρότητα; Να μη δω αν μου έχει έρθει και κανένα email; Να μην κοιτάξω και πόση δουλειά έχω σήμερα για να φτιάξω και το ωράριό μου; Ε, να βάλω και νερό στα γατάκια, έχουν κορακιάσει. Μμμ, ναι, το word είναι ακόμα εκεί. Στην επιφάνεια του taskbar, δεν πειράζει. Ξέρω τι θέλω να γράψω οπότε 5 λεπτά πάνω, 5 λεπτά κάτω δεν αλλάζουν κάτι. Έτσι κι αλλιώς πρέπει πρώτα να τελειώσω τη δουλειά και μετά να γράψω. Το πεντάλεπτο γίνεται δίωρο και όλοι ξέρουμε πώς καταλήγουν αυτά, με τον σύζυγο να γυρίζει σπίτι το απόγευμα κι εμένα να τρέχω να προλάβω τα deadline. Ποια έμπνεση;

Μη νομίζεις όμως ότι και το 9-5 είναι πολύ διαφορετικό σαν κατάσταση. Γυρίσεις σπίτι έτοιμη να γράψεις περιχαρής αλλά πριν αρχίσεις, ε, να μην πάρεις τηλέφωνο τη φιλενάδα να της πεις τα νέα της ημέρας; Μη σε διακόψει μετά, κρίμα θα είναι. Ε, κι αφού δεν έχεις καθίσει ακόμα, ας κάνεις και κανέναν κοιλιακό γιατί έχεις καιρό να γυμνασθείς και μετά θα στρωθείς για τα καλά.

Σου θυμίζει τίποτα;

Have a screw

Το δόλωμα [και όχι, δε μιλάω για την ταινία της Βουγιουκλάκη]

6 Μαρτίου 2016
https://www.youtube.com/watch?v=UVSBcRS2LTg

 

Άστα τα μαλλάκια σου, ανακατωμέναααα…

Ναι τι; Ε, καλά, σοβαρεύομαι.

Το δόλωμα είναι περίεργη περίπτωση. Κι όμως είναι ένα από τα κυριότερα συστατικά σε ένα βιβλίο. Χωρίς το δόλωμα ξέρεις τι γίνεται; Αναρωτιέσαι γιατί δεν μπορείς να τελειώσεις το βιβλίο που έχεις στο κομοδίνο για ένα εξάμηνο [τουλάχιστον] αλλά η συνείδησή σου δε σε αφήνει να το αφήσεις. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Για φαντάσου όμως κάτι ακόμα χειρότερο… Φαντάσου αυτό το βιβλίο να είναι το δικό σου και ο αναγνώστης σου να έχει τα ίδια συναισθήματα όπως εσύ;

Φρίκη. Να φτύσουμε τον κόρφο μας κι όλα τα σχετικά.

Οπότε πάμε να δούμε τι είναι αυτό το δόλωμα πχια!

Have a screw

Καλέ, το θέμα σου το βρήκες;

6 Μαρτίου 2016

Και πας εσύ τώρα στον κολλητό ή την κολλητή και ρωτάς: «Τι θέμα έχει το βιβλίο που κρατάς;». Χαρά θα έχουν. Αμέσως θα σου απαντήσουν και να σου πω τι θα σου πουν: ότι πρόκειται για ένα ζευγάρι που αγαπά ο ένας τον άλλον και έχουν εμπόδια και θα τους πάρει η διήγηση μέχρι το σημείο που έχουν διαβάσει. Το  παθαίνεις κι εσύ όταν ενθουσιάζεσαι -να μη σου πω τι παθαίνω εγώ, με έχουν βάλει όλοι σε καραντίνα για τα σπόιλερζ. Για να αντιστρέψω λιγάκι την κατάσταση. Έρχεται ο κολλητός ή η κολλητή και σε ρωτά: «Τι θέμα έχει το βιβλίο που γράφεις;» Εκεί να δεις χαρά που θα κάνεις -με έχουν βάλει όλοι σε καραντίνα γιατί με πιάνει λογοδιάρροια. Αλλά, μισό. Να το σκεφτούμε. Είναι στ’ αλήθεια το θέμα σου το ζευγάρι που βρήκε εμπόδιο και χώρισαν κλπ κλπ; Ή μήπως είναι κάτι πολύ πιο απλό;

Have a screw

Όλα ξεκίνησαν από μία ιδέα

5 Μαρτίου 2016
«Θέλω να γίνω συγγραφέας», έλεγα μικρή. Θέλω, θέλω, θέλω! Εμ, και που ήθελα, δεν ήξερα από πού να αρχίσω! Όποτε έπιανα το στυλό, έγραφα μια ιστορία -o Θεός να την κάνει- μέχρι που βρέθηκε κάποιος στο δρόμο μου να μου πει «είσαι ήδη, δε χρειάζεται να λες ότι θες να γίνεις συγγραφέας». Σωστο, ε;
Λάθος.
Πέρα για πέρα. Πάει η αγαλλίαση. Πάει η ηρεμία στα βάθη της ψυχής, έστω και προσωρινά κατακτημένη. Ναι, οι ιστορίες υπάρχουν μέσα μας. Αν καθίσεις σε μια καφετέρια, στο κομμωτήριο, στο ταξί [εκεί να δεις], ουουου! Όλο ιστορίες θα ακούσεις! Δεν απέχει και πολύ από το ίδιο το γράψιμο. Το θέμα είναι η actual δουλειά που πρέπει να γίνει. Γιατί η ιδέα είναι μόνο το 5% του βιβλίου. Όλο το υπόλοιπο είναι να στρώσεις -εχέμ- τον εαυτό σου και να κάνεις τη δουλειά. Είναι η δυνατότητα να μπορέσεις να σπάσεις μια ιστορία στα 5 βασικά της συστατικά. Κάτι που γίνεται ασυναίσθητα. Μόνο που στο γράψιμο δεν έχει ‘ασυναίσθητα’, όσο και να με βόλευε. Έχει χαρτί και μολύβι και ανάλυση, ανάλυση, ανάλυση. Άλλωστε, αν θες να χτίσεις κάτι από την ιδέα σου, πρέπει πρώτα να τη διαλύσεις στα βασικά του συστατικά.